Puszka Pandory

 

Puszka Pandory 

Wojna za płotem,

na dramacie, dramat

pociski lecą z łoskotem,

wyją działa armat.

Świat zastygł oniemiały,

że poszło w zapomnienie,

które ongiś człek oszalały,

z dymem puszczał ludzkie istnienie.

Ludzkość znowu zrodziła potwora,

by czyjeś życia unicestwiał,

każdy jasnowidz jak Wernyhora,

już wie, jak skończy bestia.

Czas pojąć, że sami jesteśmy winni,

tolerując demagogiczne zachowania,

akceptować zła ludzie nie powinni

i łeb ucinać hydrze od zarania.

Puszkę Pandory otworzyć łatwo,

lecz jej zamknięcie nie idzie gładko.

Z notatnika koleżanki N 

Obrazy, zdjęcia i muzyka z internetu

żadne naruszenia praw autorskich nie są zamierzone.

Nauczmy się żyć

Nauczmy się żyć 

Czy potrafimy być jeszcze normalni,

kochać ludzi, bronić nasz świat cały,

czy jesteśmy tak niereformowalni,

aby uznać to wszystko za banały?

Czy musimy walczyć, kto ma więcej,

kto lepiej umościł się w życiu,

czy jak dzikie hordy zwierzęce,

podgryzać się jawnie i w skryciu?

 

Czy pod pozorami poprawności,

udajemy, kim nigdy nie byliśmy,

dobierając się innym do kości

i więcej się wzbogaciliśmy?

Czy leń i nierób totalny,

chce pasożytować na zdrowej tkance, 

zdobywając fortunę w sposób nachalny,

wywijając swe bezczelne łamańce?

Czy demony muszą nam mózg drążyć,

zatruwając zachłanności trutką,

swymi paranojami otoczeniu ciążyć,

wyśpiewując obłudną i kłamliwą nutką?

Czy umiemy zapory postawić,

przed swą ogromną chciwością,

by szybki powrót rozumu sprawić,

ciesząc się ogólną radością?

Nauczmy się żyć jeden obok drugiego,

cieszyć się z każdego dnia,

oczekując świtu następnego, 

gdyż życie tak cholernie krótko trwa.

Z notatnika koleżanki N

Obrazy, zdjęcia i muzyka z internetu

żadne naruszenia praw autorskich nie są zamierzone.