Za co ?
Nabałaganili,
nagrzeszyli,
wszystkich pomówili,
płaczą, że skrzywdzeni,
w swe grzechy wrobieni,
z niewiniątek miną,
pytają co przyczyną,
iż krytykują ludziska,
chcą zrzucić ze stanowiska,
za co, taką nienawiścią im płacą??
Z notatnika koleżanki N
rys Sadurski
Poezja łąkowa
Róże choć piękne, to zarozumiałe,
w postawie pyszne i zuchwałe,
w kolce się uzbroiły,
natrętów by straszyły,
gerbery też aroganckie,
w zachowaniach nonszalanckie,
nie przyznają się do stokrotek,
swoich rodowitych ciotek,
a goździki wspaniałe,
mające kwiaty wybujałe,
nie pachną słodyczą,
pięknie i tajemniczo,
jak ich drobne polne kuzynki,
kolorowe małe krzewinki,
w ciekawych formach i odmianach,
kuszą już od wiosennego rana.
Złocienie, dziewanny i ostróżki,
ozdobą niejednej polnej dróżki,
maczki ,bławatki i niezapominajki,
kwiaty z dziecięcej bajki,
łubiny czy dzwonki
są uśmiechem i radością łąki.
Z notatnika koleżanki N
Obrazy,zdjęcia i muzyka z internetu
żadne naruszenia praw autorskich nie są zamierzone.
Pomocy
Oczami za nią wodzi,
czując emocjonalny dreszcz,
sto myśli po głowie chodzi,
czemu nie czuje, że ją chcesz???
Co zrobić z tym problemem,
jak pokazać uczucie?
Nic już nie wiem,
może zwyczajnie uciec ??
Jak ugasić namiętności pożar,
uspokoić serca bicie?
Może wskoczyć do morza
i zanurzyć się w nim całkowicie?
Kocham woła, głośno krzyczy,
dusząc się w swej niemocy,
ona nie rozumie, nie słyszy,
że obok ktoś wzywa pomocy.
Z notatnika koleżanki N
Obrazy,zdjęcia i muzyka z internetu
żadne naruszenia praw autorskich nie są zamierzone.
Wspomnienia
W mroku pokoju suną zdarzeń cienie,
biegną w myślach jedne po drugich,
ubrane w przeszłości odzienie
i dziwne niewyraźne smugi.
Raz wywołują uśmiech na twarzy,
innym raz wyciskają łzę słoną,
powrót do jednych nam się marzy,
inne zakrylibyśmy zapomnienia zasłoną.
Skłębione nie dają spokoju,
rozlatują się jak liście na wietrze,
szukają wytchnienia w alkoholu,
lub dymem papierosa zasnuwają powietrze.
Wspomnienia tworzymy życiem,
malujemy swoimi emocjami,
są naszych czynów odbiciem
i umierają wraz z nami.
Z notatnika koleżanki N
Cennik władzy
Chciałabym mieć jasność,
jaką głupota ma wartość?
Czy kłamstwo jest w cenie,
a ile warte jest lżenie?
Jakiej wielkości są stawki za haki,
by móc wzniecić na przeciwnika ataki?
Jaka cena robienia z prawdy drwin
i wmawiania oponentom swych win?
Niszczenie narodowych wartości,
jakie to złotówkowe wielkości?
Kto wreszcie wyliczy i wyceni,
byśmy w tym temacie byli oświeceni?
Te pytania ciągle są w modzie,
odpowiedz na nie sam sobie narodzie.
Z pamiętnika koleżanki N
Kryształowy okaz
Jego ego unosi,
rozpiera jak powietrze balon,
na nieboskłon wznosi,
tańcząc dziki slalom.
Od ekonomii, po szkolnictwo,
przez kulinaria, po obronność,
on zwyczajnie wie wszystko,
bo taka to jego skłonność.
W każdym temacie obeznany,
o wszystkim, wszystko wie,
ku czci promotorów pieje peany,
i w trąbę pochwał ostro dmie.
Wznosi się i puchnie,
pierś prężąc dumnie,
dopóki afera nie wybuchnie,
że nie potrafi odpowiadać rozumnie.
Bez wad, bez skazy,
po prostu ideał, wzór,
dla innych gorszy od zarazy,
zwyczajny prostak, gbur.
Człowieczek to mały,
snob i beztalencie,
arogancki i zuchwały
wyniosło go tylko megalomanii zadęcie.
Taki z niego kryształowy okaz,
manipulator i populista,
katolik na pokaz,
jego grzechów bardzo długa lista.
Z notatnika koleżanki N
Obrazy,zdjęcia i muzyka z internetu
żadne naruszenia praw autorskich nie są zamierzone.
Na co ci to
Manolito, Manolito, na co ci to, na co ci to,
ganiać się za tą kobitą.
Wkroczyła w jego życie, powabnym krokiem,
z burzą rudych włosów
i przymglonym okiem.
Dłoń podała niedbale,
jakby na tej pracy
nie zależało jej wcale.
Siadła pewna swego uroku,
prężąc ponętny biust,
nie spuszczając z niego wzroku.
On oczarowany, łykając ślinę,
zatrudnia na życie,
tą ponętną dziewczynę.
Historia ciekawiej by się toczyła,
gdyby owa dziewczyna,
z romantyzmu migiem go nie wyleczyła.
Przewietrzając konto w banku,
odzierając ze złudzeń,
rozpłynęła się jak mgła o poranku.
Pragnąc młode lata przywrócić,
mój biedny staruszku,
musiałeś w pył marzenia obrócić.
Prawda to wszystkim dobrze znana,
że młodość ze starością,
w ars amandi, to sprawa przehandlowana.
Manolito, Manolito, na co było ci to, na co było ci to,
uganiać się za tą kobitą.
Z notatnika koleżanki N
